In zalen van het Ministerie van Watervoorraden en Irrigatie toont het Irrigatiemuseum kaarten, instrumenten, bouwverslagen en koninklijke relikwieën die de oudste watermanagementtradities ter wereld documenteren. Menes, de mythische koning die Egypte verenigde, werd afgebeeld met een hak om kanalen te graven. De Palermosteen uit de 5e dynastie legde bij de koningsnamen ook de jaarlijkse hoogte van de overstroming vast. Boeren bouwden het Bahr Joesefkanaal om het Nijlwater ver van de oevers te kunnen gebruiken, brachten water omhoog met de sjadoef en later de door buffels aangedreven sakia. Rond 2650 v.Chr. werd bij Helwan, ten zuiden van Caïro, een grootschalige dam gebouwd. In het Middenrijk irrigeerden farao’s Senwosret III en Amenemhat III 25.000 fedans land rond het Moërismeer in de Fajoem; de Lahoen-dam voor het reguleren van het meer werkt nog steeds.
Er zijn 7 secties. Manuscripten, Encyclopedieën en Atlassen gaat over planning en watermanagement door de staat. Een andere documenteert mijlpalen in de irrigatie. Een Instrumentenzaal bevat oude en hedendaagse meetvoorzieningen. De Technische Erfenis gaat over de voorzieningen voor de ingenieurs aan hun bureau. Een zaal huisvest koninklijk meubilair van de Mohamed Ali dynastie uit Aswan, plus schaalmodellen zoals van de waterbeheersing uit 1901-1902 van de Damiettatak in de Nijldelta. Tenslotte een panorama van de Hoge Dam in Aswan. In totaal gaat het om 150 voorwerpen, met als topstuk de Description de l’Égypte van de Franse geleerden uit de veldtocht van Napoleon.

Open sinds begin augustus 2026.
Tentoonstellingsinformatie van The Egyptian Gazette

Foto: titelblad Description de l’Égypte, Wikipedia, Publiek Domein